Dag lezers…
Wij zijn verhuisd. Lees je mee op onze nieuwe stek?
Nieuwe Weblog
Reply
China post
Speelgoed uit China…. voor mij 
Talitha tipte me over deze zogenaamde Poor Man's Macro.
Nou, met dat poor zit het wel goed, dus helemaal een dingetje voor mij
Het is een kit met 3 extension tubes die je tussen de body en je lens zet.
En het Ãs leuk speelgoed mensen… een snel rondje in en om het huis leverde dit al op
Blommetjes natuurlijk
En beestjes
Quinoa zaadjes (en die zijn klein)
Roestige close-ups
Niet al te culinair, aub
Ik heb een hekel aan puristen… had ik dat al eens verteld?
Nee?
En je hebt er veeeel tegenwoordig!
Je hebt natuurlijk de Taalpuristen (ergerrrrlijk) maar ook fotografiepuristen (witbalanspuristen of compositiepuristen).
Muziekpuristen (ik hoor te weinig diepte of het is niet in stijl van,…) en boekenpuristen (literatuur, lectuur, frituur).
Autopuristen (alles moet orÃgÃneeeel zijn).
Filmpuristen (dat heeft iets te maken met beeldkwaliteit, heb ik geleerd) en Deventer puristen (of welke andere willekeurige stad die heilig verklaard is door haar inwoners).
Ik denk dat de Taalpuristen niet van plat Deamters houden,… vermoed ik zo.
Je hebt ook nog Kookpuristen. Culinaire mensen.
Dat het dan altijd zus of zo moet, want anders kan het écht niet.
Of dat je alleen maar vloeibare boter mag gebruiken terwijl als ik mijn roomboter gesmolten heb, ik echt het probleem niet meer zie.
Allemaal leuk en aardig en vaak ook nuttig, ik maak graag gebruik van al hun inzichten en recepten
Kijk, het is natuurlijk een aardige manier om je feitenkennis ten toon te spreiden, niks mis mee.
Het stelt mij gerust dat ik niet alles hoef te weten en dat andermans hersenpannen belast worden met dergelijke hysterie.
Tegelijkertijd kun je prima verbergen dat je eigenlijk gewoon een mening hebt (oeh, eng)
Maar dat terzijde… dit is een van mijn culinaire hoogstandjes
Gepofte aardappels (in de ping) met uien, witte bonen in tomatensaus en geraspte kaas, uit de oven. Serveren met zure room.
We aten het ooit op Guernsey tijdens een vakantie, op een terasje aan een haventje, als lunch.
- 4 middelgrote aardappels wassen, met vork gaatjes prikken in de schil en poffen in de magnetron hoogste stand (3 min per aardappel ongeveer)
- Nagaren in zilverfolie (5 minuten ofzo)
- 2 uien in ringen 10 minuten zachtjes garen in olie (of boter, wat jij wil)
- aardappels doormidden over de lengte en in een ingevette ovenschaal leggen.
- klein klontje (room)boter op de aardappel, en wat zout en peper
- Flinke schep witte bonen in tomatensaus op iedere aardappel
- afdekken met een laagje geraspte kaas
- 15 minuten op 200 graden.
- serveren met zure room.
Ik hoop dat ik geen puristen aan het huilen gemaakt heb.
Of misschien heb ik wel een Engelse-cultuur-purist heel erg blij gemaakt,… dat kan ook natuurlijk.
Het is mij om het even.. ik heb lekker gegeten vanavond
Dapper jommetje
Met een dikke vette keelonsteking (denk ik, ik mag niet kijken) en bijzonder hoge koorts.
Dappere pogingen om een vrolijk kind te zijn, er wat van te maken.
Na een paracetemolletje, of twee, gaat dat best eventjes
Maar uiteindelijk moet je, met demonstratieve traan op wang, toch concluderen dat dat niet meer lukken gaat, vandaag.
Iets bijzonders
Er zijn veel momenten waarop hij me het leven makkelijker maakt.
Door de dingen te doen waar ik tegenop zie, door te zorgen dat de dingen die moeten gebeuren ook gebeuren.
Zijn onvermoeibaarheid op gebieden waar bij mij de verveling en de moedeloosheid al na anderhalve seconde toeslaat.
Onverstoorbaar rationele stoicijn zijn is niet altijd verkeerd.
Natuurlijk laat hij ook steken vallen, maar niet vaker dan ik.
En samen breien we zo een aardig consistent leven. Met elkaar, voor elkaar.
Ik weet dat Kay best wel teleurstellingen te verwerken heeft, dat best veel dingen niet gaan zoals hij zou willen.
En ik weet ook dat hij zijn tomeloze energie maar slecht kwijt kan, in de goeie dingen.
Hij had wel iets bijzonders verdiend, vond ik.
Een tijdje terug ontvoerde ik hem. Ik nam hem mee naar een fietsenzaak.
Samen met nog twee sponsoren (gouden wezens, moeders en schoonmoeders).
Het wantrouwen was hilarisch, de verassing subliem.
Hij mocht een Mountainbike uitzoeken.
Geen man van uitbundig gejuich en enthousiaste kreten.
Maar de twinkels in zijn ogen en het scheve lachje… genoeg.
Geen goeie foto’s nog, Sinne maakte deze (met de mededeling dat hij echt vet jaloers was).
Acrobatiek in de huiskamer
Afbreken en Opbouwen
3 uur afbreken, in weer en wind, in een wildvreemde tuin. (kennismaken met spinnensoorten en -formaten nooit eerder gezien, brrrrr)
Versjouwen en Vervoeren en Versjouwen.
3 uur in elkaar zetten, in weer in wind, in eigen tuin.
Hogedrukreiniger en prut tot in je oren.
Spierpijn overal en lamme klauwen van bouten uit- en indraaien.
Gordijntje naaien.
Vele uren speelpret in het vooruitzicht.
Schommelen, zandbakken, klimmen, glijen, huisje spelen.
Paar dagen Friesland
Een kort verblijf op een prachtige camping, even een paar dagen er tussenuit.
In het teken van
- zomers weer (wat hadden we een mazzel)
- spelen met water en zand
- relaxen
- gras tussen de tenen
- mijn boek uit (John Irving, Weduwe voor een jaar)
- laat naar bed
- Ontdekdingen in het bezoekerscentrum
- lekker (en gemakkelijk) eten
- zandkastelen maken met moddergrachten
- smoezelige kindertjes
- wandelingen door het Nationaal Park
- alles makkelijk en langzaam
- fietsen
- poedelen in de Spokeplas
- gevechten om tractoren en duwauto's
- spelende kindertjes
- buiten zijn
- zand overal
- ter plekke bedachte theatervoorstellingen door wervelwindkindjes
- koffie in het zonnetje
- nog meer zand op de zandverstuiving, prachtig daar!
- vieze voeten
Waarschuwing, overkill aan foto's (klik voor groter)
De camping, echt een aanrader!
Ruime plekken, veel bos en boom, vollop speelgoed aanwezig en de kinderen kunnen compleet hun gang gaan.
In de veilige omheining van het terrein.
Regenseizoen
De belofte van sappige, rode tomaten,… alleen nog wat warmte en zon om te rijpen.
Fruitige druiven, die groeien en groeien maar. Alleen nog een beetje zon en warmte,….
Het is zomer in Holland, dus het regenseizoen is aangebroken.
Ik ben vrij, de eerste vakantieweek zit er alweer op. Zomaar tussen mijn vingers doorgeglipt.
We hebben niks gepland. Het vooruitzicht van 'gewoon even niks moeten' leek het ultieme. Ik dacht, als het eenmaal zover is, dan gaat het vanzelf.
Maar het gaat niet vanzelf.
Het weer valt tegen, de jongens vervelen zich, zijn moe en hangerig, zitten elkaar continu in de haren.
Ik voel me een entertainmentbureau op volle toeren en dat bevalt me niks.
Ik moet mezelf bij kop en kont pakken en plannen gaan maken.
Nog 2 weken te gaan en we gaan er wat van maken.
Misschien toch een paar dagen kamperen? (alle campings die ik tot nu toe belde zitten al vol)
In ieder geval ga ik me losscheuren van de dagelijkse sleur en het vaste ritme wat eigenlijk nu onverminderd doorwerkt.
We hebben vakantie !!!
PS: Moon,… dat zijn de tomaten van de zaadjes die je vorig jaar stuurde
Dierenpark Amersfoort,… the sequel
Want Sinne ging ongeveer een jaar geleden, met zijn opa en oma.
En sinds dat moment is 'DierenparkAmersfoort' een dagelijks gespreksonderwerp geworden. Voor Sinne dan.
Tot in den treure de plattegrond bestuderen, bespreken en alle routes navertellen.
Heel veel woorden werden er aan besteed, Heel Veel Woorden. Hij was er vol van.
Vooral het Dinobos. Voor een jommetje van 6 is dat een soort van walhalla, vermoed ik.
Simpel werden we ervan. We hebben het gespreksonderwerp zelfs een tijdje 'verboden'.
Wij moesten er ook naar toe met hem, vond hij.
Vandaag was het dan eindelijk zover en zijn avontuur kreeg vervolg.
Samen met pake en beppe gingen we een rondje dierentuin doen.
Sinne gaf zichzelf een opdracht, alle dieren en bordjes fotograferen. Zodat hij er thuis een boek van kon maken.
Een heus DierenparkAmersfoortNaslagwerk,… of zoiets.
Ik vind alles best, als we er maar een tijdje niet meer over hoeven te práten.
Julius is een geschikte dierentuinbezoeker. Geduld bij de dieren, is geinteresseerd, kijkt goed, vraagt, wijst en sjouwt zijn benen uit zijn lijf.
Maar buiten dat hing hij vooral de aap uit.
Tsjaaa,….
En dan mijn mening over Dierpark Amersfoort.
Het is klein, niet al te overzichtelijk. Veel verschillende dieren maar de verblijven zijn bijzonder klein.
Ze hebben best een hoop werk gemaakt van de 'aankleding' en 'sfeer', en het Dinobos vind ik echt een succes!
Verder stinkt het er een uur in de wind.